قلى بخارايى نقشبندى . كه در 1111 - 1112 ق ( 1700 م ) « مسلك المتقين » ( هف ) را سروده است . در ديباچه مىگويد « مسلك المتقين » آنگاه « ثبات العاجزين » و آنگاه « مخزن المطيعين » سواد كرده شد . آنگاه ، محبان استدعا كرده در باب تصوف و ارشاد سواد كرده شود ، پس اين را به نام « مراد العارفين » ساختم . با ديباچه‌اى به نظم ، سپس نثر و نظم و سربندهاى « فصل » بىشماره : فصل اول در بيان ايشان ( صوفيان ) ، فصل در علوم صوفيه و حقيقت ايشان ، فصل در شناختن دنيا ، فصل در معرفت راه دوستان حقيقت . دو تحرير از آن در دست هست ، يكى كوتاه و ديگرى بلندتر . در آن از بسيارى از كتابهاى صوفيان نام برده ( - مشترك ) . آغاز : حمدله . صلات . اما بعد ، مىگويد اين فقير . . . الله يار بن الله قلى . . . با وجود دونى و زبونى . مشترك 3 / 1905 ( 11 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 4 / 3196 ( 10 نسخه ) كه نادرست آن را « مثنوى » پنداشته‌ام ، همانجا 4 / 3200 « مسلك المتقين » او در آنجا گفته‌ام : زنده در 1057 كه تأييد نمىشود . نشريه 8 / 247 ، همانجا 9 / 108 ، 121 ، همانجا 10 / 297 و صفحه‌هاى بعد . آمستردام ، زبان ( 3 ) / 292 ، 293 ؛ افغانستان ، موزهء كابل 170 ؛ ازبكستان ، تاشكند 2 / 314 ، همانجا 3 / 360 ؛ ازبكستان ، نامگوى 251 ش 1606 ، 353 ش 2312 ، 534 ش 3578 ، 1093 ش 7510 نوشتهء 1335 ق تاجيكستان ، ملى 1 / 92 ؛ ريو 2 / 702 « مسلك المتقين » كه همين تاريخ 1111 - 1112 ق را آورده ؛ شوروى ، سالتيك ، شدرين 2 / 193 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 541 ( 10 نسخه ) ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 405 - 406 ( رويهم 9 نسخه ) ؛ گنج 2 / 793 ( 3 نسخه ) . مراد العارفين . ن . ازبكستان ، نامگوى 603 ش 4059 . مراد المثنوى . از سيد مراد على فرزند عبد العزيز بخارايى ، پيش از 1194 ق كه تاريخ نسخه‌اى از دفتر 4 آن است . گزارش « مثنوى معنوى » بلخى است . آغاز دفتر 4 : اى ضياء الحق حسام الدين تويى . . . * اى مهين مثنوى . اى مهين رحمت و الا ، به همت تو ، * صحايف مثنوى از نورفشانى تو . در پيش‌گفتار چاپ « نىنامه » از خليلى ، كه در آنجا از 47 « شرح مثنوى » نشانى داده شده و از اين گزارش نام برده نشده است . مشترك 3 / 1650 . مراد المريدين : مرام المريدين . از سيد شاه محمد مشهور به شاه حضرت ، از فرزندان بندگى مخدوم گيسودراز ( د 825 ق 1422 م ) . كه در بيجاپور مىزيسته و در 7 رمضان 1107 ق در گذشته است و خاكجايش در شهر زيارتگاه است . در 12 « فصل » در 1086 ق نگاشته است : 1 - در دلايل نبوت ، بيعت و مقراض و خرقه . . . ، 2 - در بيان بيعت كردن مريد و بيعت كنانيدن پير ، 3 - بيعت كنانيدن زنان ، 4 - آداب مريد ، 5 - بيعت كنانيدن مردان و زنان كه آمدن ايشان براى بيعت دشوار است ، 6 - كسانى كه بيعت ايشان درست است و يا نيست ، 7 - تجديد بيعت ، 8 - دعا